Nasza niania jest agentem.
Tłumaczenie: TomdeX
Korekta: Czekoladowy Blok
- NewAge SubTeam /- - www. nast. ws /-
Mamo! On zjadł samochód lalek.
Świnko, ostrożnie.
Nie ma żadnych dowodów, na te bezprawne oskarżenie.
Gillian, twój syn to psychol. Usmażył mi suszarkę.
Ładna hipoteza, ale nie masz dowodów.
- Nie, ale mogę cię pobić. - Mamo!
Potrzebuję opieki lekarskiej.
Chodź tutaj.
Nie cierpię tej rodziny. Chodź tu.
Tym razem przeginasz!
Chodźcie, dzieciaki.
Plecak.
- To jest modne. - Niestosowne.
Załóż dżinsy.
I wypluj gumę.
Jaki kolor dzisiaj ubierzesz?
- Czerwony, niebieski, purpurowy... - Różowy.
- Farren. - Powiedziałaś "dżinsy".
We właściwym rozmiarze.
Dalej, dzieciaki. Bo się spóźnimy.
Proszę.
Dalej, kochanie.
Nie! Wynocha!
Bez zaczepek.
- Pozwól. - Cześć.
- Nadal umówieni? - Pewnie.
Mamy widownię.
- Zaraz zwymiotuję. - Nieudacznik.
- Lubię Boba, jest miły. - Jest tępym importerem długopisów.
Codziennie to samo. Jak robot.
Ponieważ nim jest. Cyborgiem.
W przyszłości zniszczy ludzkość. Zaczynając od nas.
Już trzy miesiące. Szczęśliwej rocznicy.
Co jest?
Opowiadałem ci o mojej pracy.
Może cię zaskoczę...
ale powinnaś wiedzieć o wszystkim, zanim nasz związek się rozwinie.
- Nie, Bob. - Dlaczego?
Jestem z tobą szczęśliwa. Nikt mnie tak nie rozśmiesza.
I gdybym była samotna, widziałabym dla nas przyszłość...
ale nie jestem.
Co masz na myśli?
Moje dzieci są najważniejsze... Jak to powiedzieć...
- Nienawidzą mnie. - Tak.
Można je zmusić, by mnie polubiły.
Nie można ich zmusić. Ani moich, ani żadnych innych.
Zbyt wiele przeszły i...
lepiej będzie nie brnąć naprzód, zanim się nie przyzwyczają.
Czy twoje szczęście się nie liczy?
Wybacz.
Przepraszam, muszę iść. Nagły wypadek w pracy.
- Brak tuszu? - Gorzej.
Naprawdę przepraszam, wytłumaczę ci wszystko jutro.
Do jutra.
- Co tak długo? - 6 minut.
- Przystanek na kawę? - Rozumiem teraz, co znaczy...
- "deptać mi po piętach". - Coś w tym stylu.
Poldark i kilku innych, wdarło się właśnie do rafinerii.
Miałem rację.
Planują coś. Może chcą darmowe paliwo.
Nie, to łajdak. Może zjeść własne paznokcie.
Gilbrough jest autorytetem Poldarka. Jak myślisz, co planuje?
Jeżeli misją jest sabotaż światowych złóż ropy,
czemu zajmuje się małą rafinerią?
Dopilnuję, abyś mógł go o to zapytać.
Jak się tam dostaniesz? Jetpackiem?
Użyjemy "rekina".
Czekaj na mój sygnał.
Yuri.
- Co to? - C4.
Jak skończymy, zrównamy to miejsce z ziemią.
Szybciej, nie mamy całego dnia. Bez ciśnienia.
Bob Ho.
Pogawędziłbym, ale muszę lecieć.
Naprzód.
Stój.
Było miło. Wspaniały aerobik.
- Musimy to kiedyś powtórzyć. - Poldark, idziemy.
Widziałeś minę Poldarka.
Dobra robota, Bob. Niewiarygodne.
Szkoda, że wracasz do domu, byłeś najlepszym agentem.
Hej, ja też tu stoję.
Może rząd pozwoliłby ci zostać trochę dłużej.
Nie, to było moje ostatnie zadanie.
- Odchodzę na emeryturę. - Chyba nie przez Gillian?
Chcę normalnego życia. Wziąć ślub.
Nie żeń się. Weź kobietę, która za 5 lat cię znienawidzi i daj jej dom.
Zatrzymaj go. Z podziękowaniami od CIA.
Gillian, to kobieta, która mieszka koło ciebie?
- Tak, to ta. - Nie mógłbym poświęcić tego życia dla kobiety.
Jesteśmy szpiegami. Każdy nim chce zostać.
To życie. Te wszystkie godziny, które spędzasz w takim małym pokoju.
Zimne żarcie w vanie. Cały czas jesteś na celowniku.
Nauka sikania do butelki w samochodzie.
- Dobrze robisz. - Jedyny problem, że jej dzieci mnie nienawidzą.
- Rządzisz. - Będziemy tęsknić, powodzenia z dzieciakami.
Obaliłem trzech dyktatorów, jak trudna może być trójka dzieci?
Dalej, Ringo. Zejdź na dół.
Cześć, dzieciaki.
Przepraszam za ostatnią noc.
- Nieważne, to twoja praca. - Nie, to było niegrzeczne.
Obiecuję, to się już nie powtórzy.
Mamo, a co z Ringo?
Próbowaliśmy wszystkiego, zejdzie jak będzie chciał.
- Chcesz zobaczyć nad czym pracuję? - Pewnie.
Dalej, kotku. Nie jest wysoko.
Proszę?
Proszę bardzo.
Co o nim myślisz?
Prawie skończone. Dzisiaj nie miałam czasu...
Kot na dachu, satelita się popsuła. Dzwoniłam dwie godziny po naprawę.
I myślałam o wczorajszym.
Więc...
wszystko dobrze między nami?
Rozumiem. Mężczyzna, który cię poślubi, poślubi całą czwórkę.
Nie zapominaj o śwince, kocie i żółwiu.
- Naprawdę ci się podoba? - Przeraża mnie.
Czasami myślę, że jesteś ostatnim, uczciwym mężczyzną na świecie.
Przyniosłam ciasteczka.
- Tak? - To prawda, że poślubisz Boba?
- Co? - Nie możesz tego zrobić, Gillian.
- Jesteś lepsza od niego. - On jest nudny i jest ofermą.
Jest bardzo słodkim mężczyzną, który traktuje mnie bardzo dobrze.
- Jest importerem długopisów. - Jest cyborgiem.
Nie znacie go tak jak ja. Jest zafascynowany światem...
moją sztuką. Lubi rozmawiać o historii, nauce...
- i polityce. - Więc jest nudny.
Ty go nazywasz nudnym, a ja rzetelnym.
Chcę mężczyznę, który codziennie idzie do pracy.
I codziennie wraca do domu. Nie kłamie, nie zdradza...
nie opuszcza rodziny i...
Moje szczęście też się liczy.
Nie cierpię, jak starzy ludzie gadają o uczuciach.
Musimy sprawdzić Boba.
- Co się stało? - Poldark był transportowany.
- Chyba nie uciekł? - Uciekł, jak tylko było to możliwe.
To było zaplanowane. Wiedzieli, że tamtędy pojedzie.
- Mówisz, że mamy wtyczkę? - Nie, tylko, że on uciekł.
Witam z powrotem.
Hej, Sam.
Nie wyobrażasz sobie jak tam jest...
ciemność, nieskończenie wiele tortur.
- Więzienie to piekło. - Byłeś tam tylko 4 godziny.
Wystarczająco długo.
Potrzebuję nową formułę. Tak szybko jak tylko można.
Za dwa dni kolejny test.
Muszę zmienić ubranie. Coś współczesnego i modnego.
I coś do jedzenia, do czego nie dołączają zabawki.
Tak.
Kochanie, zrobiłam dynię. Dołączysz do nas?
Pewnie, ponieważ jestem nieudacznikiem i nie mam własnego życia.
Wspominałam, że zrobiłam nasiona dyni?
Daj spokój, dołącz do nas.
- Chcę zostać sama. - Nie kłóć się.
Będę się kłócić jak mi przyjdzie ochota.
- Farren, zejdź na dół... - Nie chcę. Wyjdź!
- To mój dom... - Nie będziesz mi rozkazywać!
Wyjdź, Gillian!
- Na dole, za 5 minut. - Nie cierpię tej rodziny. Wynocha!
Nie, nie słyszy mnie. Siedzę na dachu.
To jedyne miejsce, gdzie mogę zostać sama.
Nie pozwolę Gillian poślubić tego gościa.
Jest totalnym nudziarzem, ale to nie problem.
Co jeżeli mój tata się pojawi?
Nie zostawiłby mnie samej, na pewno wróci.
A co jeśli wezmą ślub?
Nie mam pojęcia.
Mamo, Ian dał mu bekon.
- To źle. - Czemu?
- Bob Ho. - Cześć.
- Jak radzisz sobie z dzieciakami? - Jedziemy razem na piknik.
- Zmuszę je, aby mnie polubiły. - Zmusisz?
Równie dobrze możesz łokciem podrapać się za uchem.
/Zgadnij, co. Poldark uciekł.
- Nie mój problem. /- Wiem.
/Ale odkryliśmy dokument. Rodzaj międzynarodowego portalu.
/Nie złamaliśmy go. /Może mógłbyś na niego spojrzeć.
Jeżeli złamiesz, wspaniale. Jak nie, nic złego się nie stanie.
Jako przysługę dla ciebie. Wyślij go na mój komputer.
/Już wysłałem. Tak a propos...
myślą, że może być wtyczka w agencji.
- Podejrzewają mnie? /- Nie...
Jesteś najostrzejszym haczykiem na lince.
Nie mam pojęcia, co to znaczy.
Baw się dobrze na pikniku. Zadzwoń jak już spojrzysz na plik.
Dzięki.
Już to widziałem. Zobaczmy.
- Już południe? - Nie, mam złe wiadomości.
- Mój ojciec leży w szpitalu. - To okropne.
Grał w softball i się poślizgnął. Przemieścił biodro.
- Okropne. - Muszę zostawić dzieci, by polecieć do taty.
- Wspaniale. - Czemu?
Zajmę się nimi. Poznamy się bliżej.
Nie, ty i one?
No nie wiem.
Moja ciotka przylatuje z San Antonio. Dobrze się nimi zajmie.
- Była w wojsku. - Właśnie tego potrzebujemy.
Na pewno dasz sobie radę?
Dowozy, zadania domowe, Halloween. Dobrać ich kostiumy.
- Udekorować dom. - Żaden problem.
Uwielbiam Halloween. Nie masz czym się martwić, są ze mną bezpieczne.
Nie o nie się martwię.
- Chyba żartujesz? - Są inne opcje?
Rodzina zastępcza, dom dziecka?
Kocham was.
- Będę tęskniła. - Tak, najlepiej nas porzucić.
Przetrwasz to. Kupię wam coś.
Na razie! Kochamy cię.
Czyż to nie ekscytujące?
Spakuję kilka rzeczy i idziemy do waszego domu, dobra?
Maszynka do włosów. Wiedziałam, że sam je sobie strzyże.
Niczego interesującego w jego kolekcji DVD.
Standardowe filmy akcji, komedie,
żadnej fantastyki, i niczego dozwolonego od 13 lat.
- Jego komputer. Sprawdźmy. - Dobry pomysł.
Muszą być jakieś brudy.
Armageddon mody.
Nie zapomniałem. Sprawdzę ten plik.
Ale to ważne...
Co to Halloween?
Wiesz co to jest?
Z twojej ekscytacji, niech zgadnę, słownik?
Mylisz mnie z całkiem innym rodzajem kujonów.
Stockholm GBH. Davis Bodily Harm.
Na żywo w Sztokholmie. Jeden z najrzadszych koncertów.
- Czemu Bob go ma? - A kogo to obchodzi?
Ściągnę go.
To jest mój bilet do bycia fajnym.
To niby mam nosić?
- Chciałeś coś współczesnego. - Wyglądam jak Fresh Prince z Białorusi.
Załatw mi coś eleganckiego.
W czym tkwi problem?
Chciałam ściągnąć formułę, ale zauważyłam, że ktoś inny już to zrobił.
Jeżeli Chińczycy zdobyli ją, mogą stworzyć antymaterię.
Śledzę adres IP. Ale jest zakodowany.
To potrwa chwilę.
Znajdź tego, który ściągnął formułę i ją odzyskaj.
- I...? - Zabij.
Dziękuję.
- Co jest z tobą? - Zabiję cię.
Co? Ja zabiję ciebie.
Nie bij mnie! To mnie boli.
Stop, co się dzieje?
- Rzuciła śmierdzącą bombę do pokoju. - Nieprawda.
Więc twierdzisz, że sam ją wrzuciłem?
Żebyś miała problemy? Żenujące.
I to bardzo.
Farren, rozczarowujesz mnie.
Powinniście już być w łóżkach.
Kiedy skończymy zadanie domowe, możemy siedzieć do północy.
Pozwala też oglądać filmy dla dorosłych. Taka już tradycja.
Że ja o tym wcześniej nie pomyślałem.
Nora, czas spać.
Nie chcę!
Nigdy mnie nie złapiesz.
Nadchodzę!
Chodź tu.
No dalej.
Już cię mam. Wracaj.
Dalej.
Mama tylko może!
Mama mnie zawsze ubiera.
A tak umie?
Spać.
Wynocha!
- Słucham? - Żyjesz.
To dobry znak. Jak tam dzieciaki?
Wspaniale. Poszło łatwo.
Naprawdę? Ty i moje dzieci?
Bob, ostatniej nocy, chciałeś mi coś powiedzieć o pracy...
ale przerwano nam. Co chciałeś powiedzieć?
To może poczekać, aż przyjedziesz.
To był dobry pomysł, tak myślę.
Najgorsze jest już za nami.
Jeszcze sekundka.
Chwila.
Pali się!
Mój błąd.
Wszystko będzie dobrze. Prawie gotowe.
- Siadam z przodu. - To nie twój dzień.
Twoja mama pozwala ci chodzić tak do szkoły?
Pewnie, Bob.
"Pewnie, Bob".
- Na razie. - Miłego dnia.
- A ty co robisz na co dzień? - Nic, wyleguję się.
- Kłamiesz. - Racja, kłamiesz.
Mówię wam, ściągnąłem to wczoraj.
- Naprawdę? To by było całkiem fajnie. - Tak, całkiem.
Posłuchajmy.
To tylko jakieś dźwięki.
- Nie rozumiem. - A ja tak. Jesteś żałosnym kłamcą.
Bierzmy go.
Puśćcie mnie!
- Puśćcie. - Jak chcesz.
Zadzwonię do adwokata.
Zapłacicie za to.
Powiedz mi coś więcej o Halloween.
Jest najlepsze. Dostajesz słodycze, przebierasz się za kogoś innego.
Nikt nie wie kim jesteś.
Brzmi znajomo.
Kim chcesz być? Frankensteinem?
- Zombie? - Kochanie, chcesz być księżniczką?
Dobrze, księżniczko.
Nie wróżką. Księżniczką.
Ach tak.
- Różowy. - Różowy?
- Księżniczka. - Za duże.
Za duże?
Przepraszam.
- Nigdy tak nie odchodź. - Przepraszam.
Zapłaćmy za kostium.
Tu Ho.
Przytrzymajcie go, nim przyjadę.
Zanim zaczniemy, z jedynym prawem...
Szkolnego Systemu Oceniania, z jakim się dzisiaj spotkałem...
było wrzucenie mnie do kosza i dostanie za to reprymendy.
Kim pan właściwie jest?
Jestem jego matki...
sąsiadem.
Opiekuję się nim przez kilka dni.
To nie pierwsze kłopoty lana.
- Wdawał się w bójki. Kłamie. - Nieprawda.
Powiedziałem wszystkim, że zaprosiłeś Celinę Gomez na wiosenną zabawę.
Miała problemy z dojazdem.
Powiedziałeś, że spędziłeś sylwester w rezydencji playboya?
Telewizja HD. Czułem jakbym tam był.
Kłamstwo to niebezpieczna gra.
Sprzedajesz długopisy. Co... O nie.
- To oni. - Kto?
Oni wrzucili mnie do kosza.
- Mamy kozę przez ciebie. - Właśnie.
- Zapłacisz za to. - Panowie, nie chcemy kłopotów.
- Kto to. Twoja mama? - Chciałbyś, mój ochroniarz.
Zatrudniłem go. Więc uważajcie.
- To prawda? - Nie, on żartuje.
- Jestem jego nianią. - I co teraz zrobisz?
Poproszę grzecznie, byście nas przepuścili.
Upokarzające. Czemu czegoś nie zrobiłeś?
Czemu powiedziałeś, że jestem ochroniarzem?
Faktycznie na niego nie wyglądasz.
Jak leci? Jestem Ian. Muszę powiedzieć, że masz piękne ciało.
Nie miej mi tego za złe.
Przynajmniej nie jesteś nieśmiały.
Chciałem z nią pogadać, a zagadałem do niej w najgorszy sposób.
Misja wykonana.
Chodź do mnie. Wyglądasz pięknie.
- Nie wiedziałem, że uprawiasz gimnastykę. - A czemu miałbyś?
Nic o mnie nie wiesz.
Rozmawiasz tylko z Gillian, nigdy z nami.
Chodźmy.
Kobieta ma rację.
Nie wiem kogo wysyłasz po ciuchy.
Ale mają zginąć.
- Mogłeś kupić je sam. - Jestem najbardziej poszukiwanym w Ameryce.
Nie mogę się afiszować jak JC Penney.
Daj mi coś pospolitego. Ekstremalnie amerykańskiego.
Jesteśmy gotowi do testu.
Przepiękne.
Musiała mieć plastik w butach. To je wszystkie ropopodobne produkty.
Pracujemy nad tym.
- Co się stało z bakterią? - Żyje dopóki się pożywia.
- Potem znika. - Podobnie jak moje buty Jimmy'ego Choo.
Wejść.
- Co do dzisiaj... - Muszę się z nimi zmierzyć.
Zrób to.
Chyba, że chcesz leżeć w koszu do końca życia.
Dzięki za radę. Wszystkie moje problemy są rozwiązane.
- Zadają ją w gimnazjum? - Nie, czytam dla przyjemności.
Jesteś bystry.
Możesz mieć dostatnie życie. Czemu to komplikujesz?
Dziewczynom nie zaimponuje astrofizyk.
Według badań, mogę zaprojektować, zbudować i odpalić rakietę, która okrążyłaby księżyc.
Ale inni mogą... wiesz.
Rzucać piłką do kosza.
Nie chcę, abyś wpadał w tarapaty.
Jeśli będziesz mówił od teraz tylko prawdę...
nie powiem mamie o dzisiejszym dniu.
Naprawdę? To prawie fajnie.
Nawet na gościa, który sprzedaje długopisy?
Dalej, dzieci. Czas do łóżka.
Dalej. Jeszcze tylko jedna łyżka.
Tego nauczyłem się w Chinach, kiedy byłem dzieckiem.
To ja. Potrzebuję twojej pomocy.
Musiałem się napocić, aby dostać ten sprzęt.
- Co im powiedziałeś? - Jeżeli nie znajdę uranu do rana, będę miał kłopoty.
- Po co ci to wszystko? - Muszę przygotować dzieci do szkoły.
Jak mamusia mówiła, kiedy stacjonowała w East Berlin Sat...
"Szpiegowanie jest łatwe, niańczenie trudne". Powodzenia.
Spróbujcie teraz.
Jesteś tam cały ranek. Wpuść mnie.
Farren, wpuść mnie!
Jesteś tam cały ranek. Wpuść mnie!
Moja kolej.
Farren, załóż dłuższą spódniczkę.
To oznacza wojnę.
Trzymaj się Boba.
- Gdzie on jest? - Chowa się.
Wyskoczy, kiedy otworzymy drzwi.
Rozpakujemy?
Znasz zasady. Żadnych napoi na piętrze.
Co? Jak ty...
Śniadanie podano.
Nora, czas spać.
Dobranoc.
- Powinnaś już spać. - Jak mnie znalazłeś?
Nazwij to przeczuciem.
Czemu nazywasz swoją mamę "Gillian" zamiast "mama"?
- Nie jest moją mamą. - O czym ty mówisz?
Mój ojciec był żonaty wcześniej. Moja mama zmarła, kiedy byłam mała.
Gillian jest moją macochą, a Ian i Nora przyrodnim rodzeństwem.
Jestem odmieńcem tej rodziny.
Pewnie cię zranił, kiedy cię porzucił.
Wróci po mnie.
Wiem, że nie jest najlepszym tatą na świecie, ale mnie kocha.
I nie zostawi mnie samej.
Tak czy siak, nie powinnaś się tu wspinać, to niebezpieczne.
Proszę, nie zabraniaj mi tu przychodzić.
To jedyne miejsce, gdzie mogę się wyluzować.
Właściwie chciałem zrobić ci poręcz.
Chcesz mnie przekupić, abym cię polubiła?
Chcę, abyś była bezpieczna.
- Mogę wyluzować z tobą? - To wolny kraj.
Spójrz na tamtą gwiazdę.
Dobre wieści. Mamy adres.
Dobrze, weź kilku ludzi, odbierzcie plik.
Bez ocalałych.
Szefie, podoba się?
Nie?
Mogę zaproponować, kilka sugestii dotyczących mody?
Kobiety nie lubią jak się tam wpycha koszulę.
Rozczesz włosy.
- Ty znasz się na modzie? - Nie, ale znam kobiety.
Noś tak. Jest czadowo. Widziałem film.
Jaki? "Ośmiorniczka"? To nie rok 1985.
- Prawie zapomniałem. - Co to?
Iggy Pop i David Bowie w Szanghaju.
To najwspanialszy koncert na świecie.
Gwarantuję, że nikt w szkole tego nie ma.
- Ściągnąłeś to dla mnie? - Nie martw się, zapłaciłem za to.
- Skąd o tym wiedziałeś? - Proste. Byłem tam.
Bob, jesteś zbyt wydajny. Jesteśmy pół godziny wcześniej.
Nie ma za co.
Miłego dnia.
- Fajne ubranie. - Dzięki, jestem Ian.
Nieważne.
Miłego dnia.
Ta rozmowa na dachu, nie czyni nas przyjaciółmi.
Całe szczęście.
Nie ma tu nikogo.
Zhakowałam komputer, ale plik został już ściągnięty do urządzenia przenośnego.
Nie mogę znaleźć STATS.
Odkryłam właśnie kto tu mieszka.
Agent Ho.
Musisz przestać strzelać do rzeczy.
Mówiłem, że będzie źle, jeśli plik zdobędzie CIA lub Chińczycy.
On jest tym i tym. Znajdź go. Nie zabijaj go.
Muszę się upewnić, komu jeszcze to pokazał.
Posłuchajcie. Chodźcie tu.
Musimy znaleźć agenta CIA.
Jest bardzo przebiegły. Najlepszy z agentów.
Nie będzie łatwo go znaleźć. Nie teraz.
Wyobraźcie sobie, że jesteście Chińczykami. Dobrze wytrenowanymi.
- I chcecie zniknąć. - Ja go widzę z czaszkami, jak wspina się na dach.
To nie Conan Barbarzyńca. Ale dobry strzał.
Widzę go. Tam!
Szybko.
Zdejmijcie go.
Nie zabijajcie. Potrzebujemy informacji.
Chodź do mnie, kochanie. Wracaj tu!
Chodź.
Puść.
Puść mnie!
- Możesz przytrzymać mojego żółwia? - Nie teraz.
Dalej, Bob!
Zapłacisz mi za to.
Jeszcze raz.
- Czemu nas wziąłeś ze szkoły? - Kogo to obchodzi. Mamy wolne.
Czemu siedzisz na przednim siedzeniu? Dzisiaj mój dzień.
- Nie, nieprawda. - To mój dzień.
- Kłamiesz. - Nie.
- Siedziałeś dwa dni z rzędu. - Cisza!
Jestem głodna.
Nie wydaję mi się, aby mieli nóżki kurczaka.
Poczekajcie w środku. Muszę zadzwonić.
- Tu świetlik. - Tu Bob Ho. Potrzebuję pomocy.
Miałem najlepsze stopnie na uniwerku. Najlepszy w klasie. Nie lubię się przechwalać, ale wiecie...
- Bob, to Larry. - Miło pana poznać.
- Chodźmy coś zjeść. - Chodzi na uniwerek.
Jest poetą. Czy to nie czadowe?
"Jest rzadki. Jest wspaniały. Jest modny, to Bob".
Chodźmy.
Co za wstyd.
Ludzie mnie nie lubią, przy okazji pierwszego spotkania. A Larry mnie lubi.
Mam dla ciebie dwa słowa, Larry. Trzy-naście.
- Muszę iść. - W porządku.
Czekajcie przy stole.
Nie mogę tam wejść.
Świnie.
Ostrożnie.
Lew naskoczył ma mnie, zabiłem go gołymi dłońmi.
- Uratowałem życie pułkownikowi. - Jesteś odważny.
Dzięki.
Co o tym sądzisz, Bob?
Ta restauracja należy do Larry'ego.
- Czy to nie wspaniale. - Jest "asem" lub czymś podobnym.
My tak tylko żartujemy.
- Nora, puk, puk. - Kto tam?
- Irish Stew. - Irish Stew, kto?
Irish Stew w imię prawa.
Larry powiedział mi wszystko o uniwerku. Brzmi świetnie.
- Mogę cię nawet oprowadzić. - Zapomnij.
Nie zależy to od ciebie. Nie jesteś moim ojcem.
Nie, ale wiem, że twoja mama nie straciła jeszcze do końca rozumu.
To tylko wycieczka. Nie zaprasza mnie przecież na randkę.
Prawda?
Nie, tylko przyjacielska oferta.
Nawet gdyby to była randka, nie powstrzymałbyś mnie.
Jaki jest twój kierunek?
- Literatura angielska. - Możesz mi podać ten sos?
Wyróżniałem się na tle klasy.
- Dziękuję. - Proszę bardzo.
- Mówisz po rosyjsku, Larry? - Co jest grane?
- To będzie bolesne. - Masz rację.
Pośpieszcie się.
Może napiszesz poemat o tym?
Dobra, jest dla mnie za stary.
Nie chcę już być księżniczką, chcę być cyborgiem.
Jak nas tak szybko znaleźli? To nie ma sensu.
- Bob, co jest grane? - Ciszej, próbuję myśleć.
Dobra.
Jestem międzynarodowym szpiegiem, pracującym w CIA.
Z chińskim wywiadu. Ktoś chce mnie zabić.
A Larry był rosyjskim szpiegiem.
W porządku, nie mów.
Czadowo.
Czemu przyszedł sam?
Zostańcie tutaj.
- Gdzie dzieci? - W środku.
Nic nie ma znaczenia, póki te dzieci nie będą bezpieczne.
Oczywiście. Colton załatwił kryjówkę, tak jak o nią prosiłeś.
- Masz plik ze sobą? - Jaki plik?
Ściągnąłeś plik Poldarka ze swojego komputera.
Nic nie ściągałem. Nawet nie otworzyłem.
Nie żartuj. To tajny materiał. Będę potrzebował wszystkich kopii.
Czemu myślisz, że go ściągnąłem? Chyba, że ktoś ci to powiedział.
Ktoś kto chce ten plik z powrotem.
Nie utrudniaj tego. Oddaj mi plik.
Jesteś koreańskim oficerem. Czemu to robisz?
Chcę to zakończyć. Tak jak ty. Robimy to z miłości.
Ja kocham pieniądze.
A Anton Poldark jest wyjściem. Plik!
Dobra robota.
Jesteś najlepszym facetem, z którym mama się umawiała.
Przynajmniej teraz wiem jak Larry znalazł nas tak szybko.
- Jak? - Zegarek.
Curtis powiedział, abym go zachował. Musi mieć pluskwę w sobie.
- Naprawdę jesteś szpiegiem. - Gillian zwariuje.
Co robisz?
Jest żelazo w tych skałach. Ukryje sygnał. Zegarek proszę.
Kiedy opowiem to w szkole, z pewnością zostanę zawieszony za kłamanie.
- Tak? - Cześć, partnerze.
Gdzie jesteś?
- Czemu pytasz? - Muszę odebrać ten plik, co ci wysłałem.
Ten, który miałeś otworzyć.
Jesteś tam, Bob?
- Nigdy cię nie widziałem jako zdrajcy. - To szaleństwo.
Coś jest nie tak, musimy się spotkać i pogadać.
Niezła próba.
Tu będziemy bezpieczni, obiecuję.
To twój plan? Chować się w hotelu?
Tu też nie wygląda, aby mieli nóżki kurczaka.
Wygląda super. Możemy zadzwonić po obsługę hotelową?
- Oszalałeś. Wracam do domu. - Nie.
- Tylko ze mną jesteś bezpieczna. - Z tobą?
- Wszyscy chcą cię zabić. - Czy to nie czadowo?
Jeśli ożenisz się z moją mamą, osobiście napiszę zaproszenia.
Kocham cię, Bob.
Bezkresny Bob.
- Słucham. - Cześć, Gillian.
Cześć, kochanie. Dziadek właśnie zasnął. Właśnie miałam zadzwonić.
Muszę ci coś powiedzieć.
To cię zaboli, ale muszę ci powiedzieć.
Wszystko dobrze?
Tak. Chodzi o Boba.
- Co z nim? - Nie jest tym, za kogo się podaje.
Jest chińskim szpiegiem. Terroryści chcieli go zabić...
- i teraz CIA go ściga... - Farren, wiem, że nie lubisz Boba,
ale tego się po tobie nie spodziewałam.
Co? To prawda. Przez niego zginiemy.
Farren, koniec dyskusji. Daj do telefonu Boba.
- Cześć, Gillian. - Przepraszam. Nie wiem co w nią wstąpiło.
- To prawda. - Co?
To co powiedziała.
To nie zabawne.
Dzieci są bezpieczne. Zwrócę ci je, jak tylko przyjedziesz.
Albo mówisz prawdę, albo zostawiłam dzieci z wariatem.
Powinnaś przyjechać i je zabrać.
Masz jeszcze jakieś fajne zabawki, prócz zegarka?
Nie dotykaj. Jest bardzo ostre.
Co jeszcze?
Przepraszam.
Na lotnisko. Szybko.
- Bob, nie śpisz? - Żartujesz?
- Zawsze tak chrapie? - Słyszysz przez drzwi?
Zawsze myślałem, że to świnka.
To koniec, między tobą a Gillian, prawda?
Tak, to koniec.
- Wygrałaś. - To czemu się tak źle czuję?
Gdybyś ją kochał, nie odpuściłbyś tak łatwo.
To przez to, że kocham was...
powinienem odejść. Wasze bezpieczeństwo jest ważniejsze.
Myślałem, że zostawię swoje dawne życie w tyle, ale nie jestem w stanie.
Ciesz się. Masz szczęście, że nie należysz do tej rodziny.
Nie masz pojęcia jak to jest, żyć w miejscu, do którego nie należysz.
Nie bądź taka pewna. Dorastałem w sierocińcu.
Nie znałem rodziców, ale miałem rodzinę.
Miałem tuzin braci i sióstr. I nie byłem spokrewniony z nikim.
Ale kochałem ich wszystkich.
W rodzinie nie chodzi o krew...
ale o to, kto cię kocha i kogo kochasz ty.
- Mamo. - Gillian.
Gillian, przepraszam za wszystko.
Powiedz mi prawdę.
Jesteś naprawdę szpiegiem?
Tak. Chciałem ci powiedzieć...
- ale przerwałaś mi. - Nie obchodzi mnie to.
Sprowadziłeś na moje dzieci niebezpieczeństwo.
Po prostu odejdź.
Zobaczymy się jeszcze?
Nie.
Proszę, nie idź. Kto będzie śpiewał mi chińskie piosenki?
- Będziecie bezpieczni, obiecuję. - Trzymaj się z dala od moich dzieci.
Droga mamo, przepraszam, ale nie mogę zostać.
Moim przeznaczeniem jest być szpiegiem, tak jak Bob.
Idę z nim. Twój syn, Ian.
Sygnał wrócił, mamy go.
Jedziemy.
- Zostawiłeś zegarek. - Co tu robisz?
- Chodźmy. - Czemu? Dopiero przyjechaliśmy.
Co za przypadek. Związać ich.
- Co tu robisz? - Idę z tobą, chcę być szpiegiem, jak ty.
To bandzior? Mógłby lepiej się ubierać.
Jak mnie znalazłeś?
Włożyłem ci nadajnik do kieszeni, kiedy się żegnaliśmy.
- Imponujące. - Dzięki.
- Możemy wrócić do interesów? - Jestem na emeryturze.
- Ktoś taki nie ściąga plików. - Nigdy nic nie ściągnąłem.
- Kłamie. - Komu uwierzysz, mi czy zdrajcy?
Ktoś tu jest bardzo niegrzeczny.
Wszędzie rozmieścił kamery i mikrofony.
- Dobry plan, filmować nas razem. - Jak mogłeś zdradzić swój kraj?
Proste. Będę multimilionerem. Ten plik, który niby nie ściągnąłeś...
zawiera formułę bakterii. To dosłownie pożera ropę.
Wyobraź sobie. Całą ropę wyparowującą w jedną noc.
Prócz Rosji, której złoża zamienią się na złoto.
- Jak do tego namówiłeś Coltona? - Colton? Nie bierze udziału w tym.
Nie ma pojęcia, co się dzieje. Nadal myśli, że wrestling jest prawdziwy.
Puść chłopca. Nie ma nic z tym wspólnego.
Pan Klekot wygadał cały plan.
Nie możemy go wypuścić. Wszystko wygada.
Uwierzcie, nikt mu nie uwierzy.
Ma rację.
Szefie. Zobacz, co znalazłem.
- Witam wszystkich. - Proszę, usiądź.
To się nie dzieje naprawdę.
Poldark, puść dzieci, a poszukam tego pliku GBH.
GBH, GBH jak Sztokholm?
- Skąd o tym wiesz? - Niemożliwe.
Wszystko przez to, że ściągnął koncert?
Co zrobił?
- Ty to ściągnąłeś? - Bierzesz piractwo zbyt poważnie.
Grzebałeś w moim komputerze? Jest prywatny.
- Chciałem być fajny. - Nie musisz, już jesteś.
- Jednym z najfajniejszych dzieci, jakie znam. - Naprawdę?
Tutaj, facet ze spluwą.
Czekaj, jestem jedynym dzieciakiem, którego znasz.
- Gdzie jest plik? - Na moim iPodzie, w moim pokoju.
Chcesz być szpiegiem, nigdy nie mów prawdy.
Przepraszam, jestem nowy.
Weź kilku ludzi i znajdźcie iPoda.
A jak rodzina będzie w domu?
Odkąd pofarbowałaś włosy na blond... Zabij ich.
- Nie! - Dalej, przynieście mi iPoda.
Jeśli chodzi o ciebie...
Farren, chodźmy.
Siedzę z przodu, ustawię stację radiową.
Gotowa?
- Słucham? - Gillian, posłuchaj.
Żegnam, Bob.
Czekaj! Nie rozłączaj się.
Trzymajcie się, musimy być pierwsi.
Jest ktoś w agencji, komu możesz ufać, do kogo możesz zadzwonić?
Pewnie, ale wzięli moje kamery. Nie mam żadnego dowodu.
Poza tym, kiedy to się działo, nagrywałem wszystko na telefon.
Dobra robota, kujonie.
Colt. Posłuchaj. Puszczę ci coś.
- Co to jest? - To Halloween.
Co ty tu robisz? Myślałam, że jesteś na górze.
- Wszyscy do środka. - Bob, musimy pogadać.
Mamo, to nie żart. Rób, co każe.
- Znajdź iPoda. - IPoda? Domagam się wyjaśnienia.
- Nadchodzą. - Kto?
- Rosjanie. - Rosjanie?
Widziałem ich na zewnątrz, nadchodzą.
- Rosjanie? - Tak, Rosjanie, staraj się nadążać.
Za późno, wszyscy na górę.
Zostańcie tam.
- Gdzie moje rzeczy? - Masz, weź kilka z tych rzeczy.
- Po co to nam? - Do ochrony.
Czemu bawisz się zapalniczką? Nie baw się ogniem.
No dobrze, może ten jedyny raz. Chodźmy.
Szybko, zamknij drzwi.
- Kim niby jesteś? - Cyborgiem z przyszłości...
który wysadzi cię w powietrze.
Mamo, ten pan umie latać.
Nie wierzę, że to zrobiłeś.
- Naraziłeś dzieci. - Nie chciałem.
Kocham twoje dzieci. Chcę się z tobą ożenić.
Ja także.
Ale nasze prezenty będzie musiał otwierać oddział saperów...
Dobra Bob, koniec gierek.
Myślałam, że znalazłam w końcu przeciętnego faceta...
Możemy porozmawiać o tym później?
Pasek?
Daj mi iPoda.
Weźmy jego dom.
Cześć, wam.
Muszę lecieć.
Może powinniśmy kraść słodycze od mniejszych dzieci.
Naprawdę małych.
- To będzie zabawa. - Hej, Larry, puk, puk...
Szybko do pokoju, zamknijcie drzwi.
Aresztuję cię, w imię prawa.
Przepraszam, że w takim momencie, Bob.
- Zabij mnie i pozwól rodzinę odejść. - Zbyt wiele widzieli.
Ale zabiję cię pierwszego, żebyś nie musiał patrzeć.
Proszę pana...
Nie myśl, że to coś zmienia.
- Stać! - Wszystko w porządku...
Są po naszej stronie.
Leż spokojnie. Dalej, chodźmy.
- Zrób coś. - O przepraszam, kajdanki zbyt ciasne?
Nie znam się na nich, jestem tylko zwykłym prostakiem.
- Wszyscy cali? - Kilka siniaków i zadrapań.
To naprawdę dobry facet.
Co my tu mamy. Dobra robota z tym nagraniem.
Ten młody człowiek, może wyrosnąć na dobrego szpiega.
Jak szybko mogę się pozbyć tych ubrań?
- Przepraszam, że cię podejrzewałem. - Nie ma sprawy, kumplu.
Do zobaczenia.
Dziękuję.
Przepraszam, że was w to wciągnąłem.
Na razie, Gillian.
Na razie, dzieciaki.
- Będę tęsknić. - Ja też.
Czekaj.
Wiem, że kłamał, ale dlatego, by nas chronić.
Mamo?
Nie znajdziesz lepszego mężczyzny od Boba.
Nigdy.
Nie sądziłem, że to powiem, ale zgadzam się z Farren.
Sądzę, że ty też masz coś do powiedzenia?
Chcę, żeby Bob był moim tatą.
- Czy ty, Gillian, bierzesz sobie Boba za męża? - Tak.
A czy ty, Bob, bierzesz sobie Gillian za żonę?
Gillian.
Jeszcze jedną rzecz muszę ci powiedzieć. Nie mam na imię Bob.
To nic.
Tak.
Ogłaszam was mężem i żoną.
Możesz pocałować pannę młodą.
Gotów... akcja.
Nie, to łajdak, mógłby zjeść...
Może chce darmowe paliwo. Nie dziwię mu się.
Nie, to łajdak, mógłby zjeść...
Bob, nie chcę być już księżniczką, chcę być...
Jestem międzynarodowym szpiegiem, pracującym w CIA.
Z chińskiego...
Spakuję kilka rzeczy i idziemy do waszego domu...
Jestem międzynarodowym szpiegiem, pracującym w CIA. Z chińskiego...
wywiadu...
Obaliłem dyktatorów. Jak trudne może być powiedzenie "trzy".
Może napiszesz poemat o...
Może pojedziesz poematem o...
Może napiszesz... On angol.
Mężczyzna, który cię poślubi, poślubi całą czwórkę.
Zapomniałeś o śwince, kocie i indyku. Indyku?
Indyk. Skąd on się wziął?
Moja babci... Przepraszam.
Moja babcia jest...
Kiedy oni nawalają, wtedy ja się cieszę.
Dobra robota. Wyjdź.
Kamera cię potrzebuje.
- Co robisz? - Co ja robię? Kręcimy.
Robimy film.
Bardzo śmieszne.
Kamera gotowa?
Na razie.
Tłumaczenie: TomdeX
Korekta: Czekoladowy Blok
- NewAge SubTeam /- - www. nast. ws /-
.:: Napisy24 - Nowy Wymiar Napisów ::. Napisy24.pl